's Ochtends vroeg (5:30uur) vertrokken voor onze eerste tourtocht van dit jaar. Met in het achterhoofd het wordt een warme dag, dus de korte fietsbroek aan met dito NXP shirt. Dit was bij aankomst wel even rillen (nou ja het was nog vroeg, 7 uur). Gauw inschrijven voor de 75 km en dan wachten op de anderen. Nadat we de 220km groep was vertrokken, fietsen we (Hendrik en ik) even na 8 uur richting Spaubeek en het duurde niet lang of we kregen meteen al een de eerste klim in Schinnen (daar krijg je het weer warm van) en daar werd ook meteen even een foto gemaakt.
Het was wel daarna knijpen in de remmen (bijna blaren op mijn handen) in de (lange en gevaarlijke) afdaling van de Kleverberg. Met soms ook autos achter je aan of motorrijders die langs je heen zoeven.
Daarna moesten we natuurlijk weer omhoog met een hele lange klim in Valkenburg en daarna verder richting Margraten.
Hier splitste de route van 75 km en 150,220km en na de afdaling vanaf Ingber gingen we in de richting van Gulpen. In dit dorpje waar net de kerk uit was, liepen de oudjes midden op de weg terwijl wij daar met hoge snelheid aankwamen. Die kerk was net op de onoverzichtelijke T-splitsing maar effe de bocht konden we meteen helemaal terugschakelen voor de Witteweg en dat kort steil stukje op het kleinste versnelling stompend naar boven.
De volgende beklimmingen gingen nog redelijk (maar niet erg snel) en na de afdaling bij Trintelen was er al de 40 km controle met limburgse vlaai. Dit onder het genot van wat drinken en natuurlijk het taaltje van die Limburgers; een man vroeg ons of we dat hele eind vanaf Nijmegen gefietst waren voor een stuk vlaai maar dan op zijn Limburgs!
Na een gevaarlijk kruising kregen nog een paar stevige klimmen, waaronder de gewraakte Vrakelberg, daar viel ik halverwege stil, ik moest toch aan de kant want op dat smalle weggetje moest er zo nodig een traktor omhoog (Hendrik was natuurlijk al boven). Gelukkig maakte het zoals gedurende de gehele route) landelijk karakter (qwa uitzicht en reuk) van de omgeving veel goed. Na 65 km hadden we de meeste klimmen gehad en dus de laatste 10 km het gemiddelde nog wat kunnen opschroeven tot ~19km/uur.
Al met al was ons (mijn) gemiddelde dus niet erg hoog, maar dat mocht de pret niet drukken we genoten hierdoor extra van de prachtige omgeving. En ondanks dat Hendrik zelfs bijna werd aangereden door een knalrode
Ferrarri(!!), hebben wij niet alleen de smaak te pakken maar kunnen we deze klassieker ook aan iedereen aanraden, zelfs de minder (in klimmen) geoefende fietser.
Groetjes Helene (en Hendrik)